Zestig  leerlingen van het ROC bezochten woensdag 22 april op uitnodiging van SP Europarlementariër Kartika Liotard het Europese Parlement. De leerlingen volgen op het ROC de richting bewaking.

(meer lezen…)

Kartika Liotard sprak voor de SP op het  Flitscongres Europese Parlementsverkiezingen dat was georganiseerd door de Nederlandse Vrouwen Raad in de Oude zaal van de Tweede Kamer op het Binnenhof op vrijdag 17 april.

Meer dan 100 vrouwen en een enkele man kwamen luisteren naar de bijdragen van zes vrouwelijke kandidaten voor het Europees Parlement, die hun politieke partijen vertegenwoordigden in het panel. Het congres werd geopend door Frans Timmermans, staatssecretaris van Europese Zaken, die een bevlogen betoog voor Europa hield.

Hierna ontstond een intense discussie die niet alleen ging over de positie van vrouwen in Nederland, maar ook over de positie van boeren en small-holders, die meestal vrouw zijn, in ontwikkelingslanden. Publiek en sprekers toonden zich zeer betrokken bij de onderwerpen die aan bod kwamen. Van de voorgenomen militarisering die in het Verdrag van Lissabon verweven zit en de rol van vrouwen in het doorbreken van conflicten tot de gevolgen van de Europese exportsubsidies op landbouwproducten voor vrouwen in ontwikkelingslanden; het debat was erg diepgaand en interessant. Kartika Liotard: “Ik vond het een geslaagde middag. Veel vrouwen namen deel aan de discussie en waren te vinden voor de standpunten van de SP.”

Expertgroepen zijn belangrijke bronnen van kennis bij het ontwikkelen van nieuw EU-beleid. Maar wie zit er in en wiens belang dienen zij? Leden van expertgroepen zijn specialisten die op de loonlijst voor kunnen komen van een commerciële onderneming. De medewerker verwerft hierdoor niet alleen aanzien en informatie, het werk van zo’n vooruitgeschoven post bij de EU levert ook voor de onderneming zelf informatie van onschatbare waarde én relaties op. Het valt te raden welk belang prevaleert bij het beschikbaar stellen van denkkracht aan de EU. Al was ‘t maar het signaal dat een uitbreidingsplan nog even moet worden opgehouden omdat er binnenskamers een belangrijk Brussels beleids-ei wordt uitgebroed.

Mondig maken
Hoe gaat het in zijn werk? Bedrijven lenen specialisten uit aan de EU - soms voor honderden uren - om deel te kunnen nemen aan vergaderingen van één van de ruim 1.200 expertgroepen. Ze adviseren over nieuwe beleidsontwikkelingen. Soms zijn de namen van expertgroepleden te achterhalen, maar vaak ook niet. Brussel belooft wel veel, maar is uiterst traag in het verschaffen van inzicht. Er staan immers grote belangen op het spel. Hoe meer de burger weet, hoe mondiger hij wordt. Zelfs leden van het Europees Parlement worden met de antwoorden op hun vragen soms regelrecht het bos ingestuurd. Mevrouw Kluit-Riet ondertekent de antwoorden die vaak ‘beleidsarm’ in plaats van ‘informatierijk’ te noemen zijn.

‘Wij van WC-eend adviseren WC-eend’
Erik Meijer, Europarlementslid van de SP, stelde onlangs kritische vragen aan de Europese Commissie over de onafhankelijk van de leden van zulke expertgroepen. ‘Wie betaalt die bepaalt’ is in het zakenleven een gebruikelijke praktijk. Maar niet voor Europees commissievoorzitter Barroso. Hij stelt in zijn antwoord aan de SP onomwonden (sprekend over een werkgroep steenkoolverbranding): ‘Deze deskundigen treden op persoonlijke titel en onafhankelijk op, zonder commerciële belangen te behartigen. Het is de taak van deze groep de Commissie te adviseren over het toezicht op lopende onderzoeks-, proef- en demonstratieprojecten, om ervoor te zorgen dat het werk conform de subsidieovereenkomst wordt uitgevoerd.’

Ei van Barroso
De Europese Commissie blijkt dus zelfstandig te kunnen bepalen wie op persoonlijke titel optreedt en wie niet. Als de Europese Commissie besluit dat een papagaai voortaan kaketoe moet heten is het verschil toch opgelost? Zodra Barroso je onafhankelijk vindt, ben je het ook en moeten mondige mensen die dat willen controleren maar hun kaken toe houden.

Wie in de grensstreek is en mobiel gebeld wordt, merkt dat er soms een internationaal telefoongesprek is afgerekend voor een inkomend of uitgaand binnenlands gesprek. Wie in de grensstreek woont of er een bedrijf heeft, heeft er duurzaam last van.

Onredelijk

Een sterkere buitenlandse gsm-mast neemt soms het signaal over van de Nederlandse provider waarvan je dacht dat je mobieltje op stond afgesteld. Dat kan zelfs een firma zijn die in België of Duitsland actief is onder dezelfde bedrijfsnaam. Erik Meijer van de SP brengt dit probleem onder de aandacht van de Europese Commissie, omdat er nog steeds mensen onredelijk hoge rekeningen krijgen. Het factureringsprobleem kan zich tot liefst 10 kilometer buiten de grens voordoen. Omdat nationale providers zoals KPN je in de grensstreek vaak ook nog eens een zwak bereik leveren, betekent dat dubbel pech.

Grenslandabonnement

Er zijn technische oplossingen, maar de telecomsector heeft weinig zin om de verkoop van zogenaamde grensabonnementen te promoten. Ze zouden ‘niet winstgevend’ zijn bij ‘een relatief gering aantal klanten’. Waarschijnlijk bedoelt KPN dat zij meer verdient aan de huidige abonnementen. En het geringe aantal klanten heeft te maken met de onbekendheid van de oplossing die grenslandabonnementen zouden opleveren.

Goedkope oplossing

De oplossing is simpel. Nu steekt de EU veel propaganda-energie in de boodschap dat “dankzij haar inzet lagere internationale beltarieven zijn afgedwongen”. Wie veel over de grens gaat wordt steeds opnieuw via sms’jes hier aan herinnerd. Erik Meijer heeft voor de Europese Commissie een suggestie: steek die propaganda-energie in het bekend maken van de mogelijkheden tot goedkope grenslandabonnementen. Erik heeft zijn vragen zo gesteld, dat de Europese Commissie nog ruim vóór de verkiezingen van 4 juni 2009 met een antwoord moet komen.

Brussel is best in staat om te bevorderen iedereen die ‘te duur belt’ een automatisch sms’je krijgt met de mededeling dat er een goedkoop belalternatief is. Zou de Europese Commissie haar nek hiervoor durven uitsteken?

Een EU-land moet genetisch gemanipuleerde maïs kunnen verbieden. Dat bleek gisteren tijdens een bijeenkomst van de milieuministers van de EU-lidstaten. Brussel wilde - met steun van de Nederlandse PvdA-minister Cramer- Oostenrijk en Hongarije op de vingers tikken. Beide landen vinden zulke maïs riskant voor gezondheid en natuur en wilden daarom hun verbod handhaven, maar ze mogen nu bepaalde maïsproducten van bijvoorbeeld de biotechconcerns Monsanto en Bayer blijven weren.

‘Ik ben het helemaal met Greenpeace eens dat dit een overwinning is voor milieu, boeren en consumenten. De Europese Commissie moest eens leren dat het niet alleen maar gaat om de belangen van de markt en de commercie, maar dat maatschappelijke bezwaren tegen genetisch gemanipuleerd voedsel ook relevant zijn’, aldus Kartika Liotard, Europees Parlementslid voor de SP.

De EU wil de economie van landen in Noord-Afrika en in het Midden-Oosten verstevigen en de duurzaamheid bevorderen. Dat zou kunnen via een Unie voor het Middellandse Zeegebied. Een unie van landen die zelf geen EU-lid zijn. Het Europees Parlement sprak er 19 februari 2009 over in Brussel. In het Brusselse Bargoens wordt dit ‘het Barcelonaproces’ genoemd.

Oeverstaten
Erik Meijer legt namens de SP uit waarom hij het voorstel dat ter tafel lag niet steunt: ‘De Middellandse Zee is de zuidgrens van de EU. Al vele jaren streeft de EU naar nauwe samenwerking met oeverstaten die niet tot de EU behoren en die voor een deel ook nooit tot de EU zullen kunnen toetreden. Die samenwerking wordt in het zuiden van Europa belangrijk gevonden maar heeft voor de rest van Europa veel minder betekenis. Desondanks bestaan er geen diepgaande meningsverschillen over, omdat niemand goede verhoudingen aan de buitengrenzen afwijst.’

De bedoeling
Meijer: ‘De laatste tijd is vooral op initiatief van Frankrijk gestreefd naar intensivering van die samenwerking, met daarbij afzonderlijke vaste structuren. De vraag is wat daarvan de bedoeling is. Is het een toenaderingspoging tot de dictaturen in Syrië en Libië, die voortdurend mensenrechten schenden? Is het een poging om een alternatief te vinden voor het volledige EU-lidmaatschap dat op termijn is toegezegd aan de oeverstaten Kroatië, Montenegro, Albanië en Turkije? Is het een middel om de banden met Israël verder aan te halen, ondanks het feit dat als gevolg van de verkiezingsuitslag op 10 februari 2009 in de komende vier jaar geen Israëlische medewerking mag worden verwacht voor het tot stand komen van een gelijkberechtigde Palestijnse buurstaat? Voorlopig kan ik dit voorstel niet steunen’, aldus SP’er Erik Meijer in zijn stemverklaring over een rapport van de Italiaanse sociaaldemocrate Pasqualina Napoletano.

Vignet van 60 jaar Navo-herdenking door vredesactivisten

Rol Navo in de EU
Deze schuingedrukte woorden vinden we in een vergaderstuk van de Franse christendemocraat Ari Vatanen dat vorige week in het Europees Parlement in Brussel is besproken. Erik Meijer van de SP legde bij het debat over Vatanens verslag uit waarom hij diens rapport ‘over de rol van de Navo in de veiligheidsarchitectuur van de EU’ niet kon steunen. De Navo (Nato) bestaat in 2009 60 jaar. Op diverse plaatsen wordt dit herdacht, ook door vredesactivisten.

Koude Oorlog
Meijers verklaring: ‘De Navo heeft een belangrijke rol gespeeld tijdens de Koude Oorlog tussen 1949 en 1989. Haar officiële taak was verdediging van het gezamenlijke grondgebied van de lidstaten tegen buitenlandse invallen, zonder eigen acties buiten dat grondgebied. De rechtvaardiging was de verdediging van een pluriforme democratie tegen dictatuur. Maar in de praktijk ging het vooral om bescherming van een kapitalistische economie tegen een socialistische economie. De rechtse dictaturen in Portugal en Griekenland mochten meedoen, met een soortgelijke dictatuur in Spanje bestonden bilaterale afspraken en de Franse kolonie Algerije behoorde tot 1962 gedwongen tot het Navo-grondgebied.

Bestaansreden verloren
Met het verdwijnen van Sovjet-Unie en Warschaupact heeft die Navo haar bestaansreden verloren. Verder voortbestaan ervan levert voor de EU een probleem op omdat zes EU-lidstaten kiezen voor militaire neutraliteit. De huidige Navo is nog altijd meer een ‘coalition of the willing’ rondom de USA dan een verlengstuk van de EU. Dit jaar, bij het 60-jarig bestaan van de Navo, zal moeten blijken welke toekomstige rol de Navo claimt. Als het die is van politieagent van de wereld, die los van de Verenigde Naties eigen projecten uitvoert met het doel de economisch machtigste staten te bevoordelen, is deze organisatie schadelijk en overbodig. Daarom stem ik tegen’, aldus Erik Meijer van de SP.

SP’er Kartika Liotard liet zich deze week in Brussel kritisch uit over de passieve rol van Europa bij het beschermen van tropische bossen en van de belangen van stammen die voor hun overleven van het bos afhankelijk zijn. Ze noemde de plannen van de Europese Commissie ‘zo lek als een mandje’. De Europarlementariër merkte op dat de commissie nog niet eens een beleidsdoel heeft geformuleerd.

‘Legaal hout’

‘Zó houden we illegaal hout echt niet buiten de deur. Met de EU-definitie voor legaal hout kun je alle kanten op,’ aldus de verontwaardigde SP’er. ‘Lokale bevolkingsstammen hebben écht te lijden onder legale destructieve houtkap en bossen worden legaal geplunderd.’ Liotard heeft in de milieucommissie van het Europees Parlement verbetervoorstellen ingediend om de invoer van illegaal hout onmogelijk te maken en om misleiding via de term ‘legaal hout’ tegen te gaan.

Milieuorganisaties toonden zich na afloop van het debat tevreden over de SP-voorstellen.

‘De Europese Commissie schuift de belangen van consument en dier voor zich uit. Bij het toelaten van nieuwe voedingsmiddelen op de Europese markt staan nu vooral economische belangen centraal en dat zal helaas nog wel een tijd zo blijven.’ Dat zegt SP’er Kartika Liotard. Zij voerde deze week als rapporteur voor het Europees Parlement overleg met de Europese Commissie en de Europese Raad. Dit om een uitweg te zoeken in een meningsverschil over wat er in een verordening over nieuwe voedingsmiddelen moet komen te staan over het verbieden van gekloond vlees voor consumptie. De SP wil dat dat liever gisteren dan vandaag wordt geregeld om de belangen van mens en dier te waarborgen.

Onethisch
‘Het is me deze week duidelijk geworden dat de Europese Commissie intern verdeeld is. Er zijn Eurocommissarissen die het met mij, met een meerderheid van het Europees Parlement en met de Europese Raad eens zijn dat voedsel van gekloonde dieren niet op ons bord hoort. Ik vind het ethisch echt niet verantwoord om vlees te eten van dieren met zo weinig levenskansen, met zulke zware en pijnlijke bevallingen en met hogere ziektekansen. Daar moeten we niet eens mee wíllen beginnen. Maar er zijn binnen de Commissie ook krachten die primair denken aan de handelsbelangen. En er zijn mensen die bang zijn voor de invloed van de Wereldhandelsorganisatie’, aldus Liotard.

Signaal
‘Ik wil dat de Europese Commissie een duidelijk signaal afgeeft en snel met wetgevingsvoorstellen komt om voedselveiligheid en dierenrechten veilig te stellen. Dus niet dat de Commissie daar pas in december mee komt.’ aldus Kartika Liotard.

Stokje
In 2008 bleek dat de Europese Commissie het klonen van voedsel wilde reguleren via een verordening op nieuwe voedingsmiddelen. Daar heeft het Europees Parlement onder aanvoering van de SP een stokje voor gestoken. Klonen voor voedselproductie is echter tot op vandaag niet verboden. ‘Ik ken nog geen marktpartijen die dat soort voedsel op de markt willen brengen, maar buitenlandse bedrijven heb je niet onder controle, dat moeten we Europees regelen.’

“Dear all, If yesterday you have enjoyed our pottery making and crystal engraving presentation, the food and music then today you all are also invited to our exhibition where you can :
- try to make you own clay pottery on a real potter’s wheel
- see how the hand made paper is being crafted or try to craft it yourself
- engrave your name on a crystal glass or a wine glass
- admire the beautiful hand painted silk greeting cards painted on the spot
Or simply come just to taste the delicious regional food!! TODAY 12:00, near entrance Luxembourg.”

Dit is het soort uitnodigingen waar degenen die bij en voor het Europees Parlement werken, mee worden doodgegooid. Al gauw 5% van je mailbox wordt gevuld met happenings, recepties, volksdansen, kaas- en wijnproeverijen.

Leuk voor de mensen die er uit een ver buitenland voor worden overgevlogen naar Brussel of Straatsburg. Maar zouden de kiezers in Nederland enig nut ondervinden van zulke voor interne groepen bedoelde evenementjes?